نمیدانم بہ کدامین سوے روم تا زمین با بارے از دلتنگے سراغم نیاید نمیدانم بہ کدامین سوے روم تا بتوانم بہ دور از هر سختے آرام باشم نمیدانم در کدامین سوے فردایے بهتر در پیش روست و در کدامین سوے میتوان بهتر زیست در کدامین سوے دلتنگے ها رفع میشود اما این را خوب میدانم که عمریست بہ دنبال آن میگردم ava.SS4

تو مرا آزردے کہ خودم کوچ کنم از شَهرت تو خیالت راحت ! میروم از قلبت میشوم دورترین خاطره در شبهایت تو بہ من میخندے ! و بہ خود میگویے: باز مے آید و میسوزد از این عشق ولے برنمے گردم ، نہ !!!! میروم آنجا که دلے بهر دلے تب دارد… عشق زیباست و حرمت دارد…

گاهی دلت میخواد همه بغضت از تو نگاهت خونده شهمیدونی که جسارت گفتن کلمات رو نداری!امایه نگاه سرد تحویل میگیرییا جمله ای مثه:چیزی شده؟؟؟اونجاست که بغضت رو بایه لیوان سکوت سرمیکشیوبا لبخندی سرد میگی:نه ! هیچیفک کنم فقط همین...فقط نری دیگه پشت سرتم نیگا نکنیاگه فازتم غم بود ولی بخند ب روی دنیا ک ندونه ش...

زندگے اجباریست... ماجرایے مبهم,پشت پرده... نہ امدنمان دست خودمان بود و نہ رفتنمان... و نہ ماجرایے کہ در پیش داریم... امدیم کاسہ عمرمان پر شود و برویم... چہ با سختے ها و درد و چہ با خوشے کہ فکر نمیکنم سالے ے بار سر بزند.. بہ هر حال کاسہ زندگے پر میشود چہ بخواهیم و چہ نخواهیم زندگے در جریان است... ava...

مردم روزانہ بہ طور ميانگين ٤ تا دروغ مي گن كه سالے ميشہ ١٤٦٠ و در سن شصت سالگے بہ ٨٧٦٠٠ تا مے رسہ كه عمومے ترينش اين دروغہ "خوبم"

اعتماد مثل یہ پاک کن میمونہ، با هر اشتباهے کوچیکتر میشہ

بی وفا، من در هوایت، بی هوا بغضم گرفتبی صدا سوزِ نوایت، بی هوا بغضم گرفتخواستم از خاطراتت، تلخی اش را کم کنمخاطرم آمد صدایت، بی هوا بغضم گرفتدست بر قابی زِ عکست روی دیوار آورمیادم آمد، چشم هایت،بی هوا،بغضم گرفتآمدم از روزهای رفته ام یادی کنم،بی وفا،با آن وفایت!بی هوا بغضم گرفتبی تو در ثانیه ها،من لح...

حسادت میکنم به آسمان... راحت فریاد میزند و اشک میریزد... اما من به همان راحتی در خود میسوزم...

باران همیشه میبارد.. اما مردم ستاره را بیشتر دوست دارند.. نامردیســــت .. آن همه اشک را به یک چشمک فروختن ..

لعنت به حرف هایی که نه میتوان گفت نه میتوان نوشت فقط باید گریه شان کرد.

چند وقتیست هر چه می گردم هیچ حرفی بهتر از سکوت پیدا نمی کنم نگاهم اما... گاهی حرف می زند گاهی فریاد می کشد و من همیشه به دنبال کسی می گردم که بفهمد یک نگاه خسته چه می خواهد بگوید...

زنــدگي مثل يك جاده بـــلند و طولانـــي است ... بخش هايي از جاده زنــدگــي پر است از فـــراز و نشــيــب يادمان باشد كه در پس هر فرازي فرودي هست و در ادامه هــــر فــــرودي يـــك فــــــراز خـــود را آمــــاده نگـاه داریم

گاهے دل اینقد تنگ میشہ... ڪہ گریہ هم ڪم میاره... یہ حرف خیلے ساده هم... گاهی چقد غم میاره... خنده تلخ آدما همیشہ از دلخوشے نیست... گاهے شڪستن دلے ڪمتر از آدمڪشے نیست...

گاهے یہ جورے میشڪننت... ڪہ وقتے تیڪہ هاتو بهم بچسبونے... یہ آدم دیگہ میشے

تنهایی بهتر استخودتی خودتحداقل روحت آسایش بیشتری داردنگرانی كمتری داریو میتوانی برای خودت باشیهیچ كس دیگر به با هم بودن های قدیم اعتقاد نداردهمه میخواهند تو را از سر خود باز كنندكاش كمی عوض میشدیم

+مَن نَقاشَم -جِدے؟ +هوم -با قَلَمـ و رَنگـ کار مےکُنے؟ +نَہ با تیغ و خون -چِہ جالِب بِبینَم یِکے اَز کاراتو +آستینَمو بِزَن بالـا تا بِبینے

اگرکسی را یافتی... که در لبخند,غمت را دید... در سکوت,حرفهایت را شنید... و در خشم,محبتت را فهمید... بدان که او بهترین دارایی توست...